Ministry of Culture of RA VivaCell APO
Select color:
Topchjan-I-believe

ՀՀ Ազգային Օրհներգ
Կատարում են.
Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը
Դիրիժոր` Էդուարդ Թոփչյան
Սեպտեմբեր, 2011
(Բեռնել)



ՀՀ Ազգային Օրհներգ
Կատարում են.
Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը և Հայաստանի պետական ակադեմիական երգչախումբը
Դիրիժոր` Էդուարդ Թոփչյան
Սեպտեմբեր, 2011
(Բեռնել)

Flashmob



artdirectors_hy

Արշակ Ադամյան (1884-1956թթ.)

Դիրիժոր, կոմպոզիտոր, գեղագետ, մանկավարժ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1924-1926թթ.:

Դաշնամուրի և կոմպոզիցիայի դասեր է առել Բեռլինի` Շտերնի կոնսերվատորիայում (1904-1906թթ.): 1910թ. ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի իրավագիտության բաժինը: 1921-1924թթ. գլխավորել է Թբիլիսիի Հայարտունը (Հայ արվեստի տուն), իսկ 1924-1926թթ. եղել է Երևանի կոնսերվատորիայի ռեկտորը: Անգնահատելի էր նրա դերը Երևանի կոնսերվատորիայի մշտապես գործող սիմֆոնիկ նվագախմբի կազմակերպման գործում` դասատուների և ուսանողների մասնակցությամբ (1924-1925 ուս. տարի): Նվագախմբի ստեղծմանը խթան դարձավ Ա.Սպենդիարյանի հեղինակային համերգը (1925թ. դեկտեմբերի 10-ին), որի համար Ա.Ադամյանը տրամադրել էր 17 հոգուց կազմված կատարողական կազմ: Կոնսերվատորիայի նվագախմբի անդրանիկ համերգը Ա.Ադամյանի ղեկավարությամբ տեղի ունեցավ 1925թ. մարտի 20-ին: Նվագախմբի կանոնավոր գործունեության շնորհիվ Հայաստանում տարածվեց և արմատավորվեց սիմֆոնիկ երաժշտությունը:

1926-1936թթ. Ադամյանը եղել է Անդրկովկասյան կենտրոնական գործադիր խորհրդի գեղարվեստական խորհրդականը: 1936-1943թթ. նա Լենինգրադի կոնսերվատորիայի կոմպոզիցիայի և երաժշտագիտության բաժնի, ինչպես նաև Թատրոնի և երաժշտության ինստիտուտի դեկանն էր: 1944-1949թթ. եղել է Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի փիլիսոփայության ֆակուլտետի գիտքարտուղար: Տարբեր տարիների գեղագիտություն է դասավանդել Երևանի բուհերում: Ա.Ադամյանը միջազգային ճանաչման արժանացած գեղագիտական ուսումնասիրությունների հեղինակ է (“Գեղագիտական հայացքները միջնադարյան Հայաստանում” և այլ աշխատություններ):

Ալեքսանդր Սպենդիարյան (1871-1928թթ)

Դիրիժոր, կոմպոզիտոր, երաժշտահասարակական գործիչ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1926-1927թթ.:

Հայաստանում սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիր Ալեքսանդր Աթանասի (Ստեփանոս) Սպենդիարյանը ծնվել է Ուկրաինայի Խերսոն շրջանի Կախովկա գյուղում:
1985թ. ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանության բաժինը: Համալսարանական  տարիներին ուսանել է ջութակ և նվագել ուսանողական նվագախմբում: Կոմպոզիցիայի տեսություն է սովորել Ն. Կլենովսկու մոտ Մոսկվայում 1892-1894թթ. և Ն. Ռիմսկի-Կորսակովի մոտ` Սանկտ Պետերբուրգում 1896-1900թթ.: Որոշ ժամանակ ապրել է Ղրիմում, որտեղ ծավալել է երաժշտական գործունեություն, ստեղծագործել է և զբաղվել դիրիժորությամբ:

1924թ. Սպենդիարյանը տեղափոխվեց Երևան: Այստեղ իր հեղինակային համերգն իրականացնելու համար նա կոնսերվատորիայի ռեկտոր Արշակ Ադամյանի աջակցությամբ կազմակերպեց դասատուներից և ուսանողներից կազմված 17 հոգուց բաղկացած նվագախումբ, որի` 1924թ. դեկտեմբերի 10-ին կայացած համերգն իրավացիորեն համարվում է Հայաստանում տեղական ուժերով կազմակերպված առաջին սիմֆոնիկ համերգը: Այս ելույթը խթան դարձավ ռեկտոր Արշակ Ադամյանի ուժերով Երևանի կոնսերվատորիայի մշտական գործող սիմֆոնիկ նվագախմբի կազմակերպմանը: Սպենդիարյանը ղեկավարել է նորաստեղծ նվագախումբը մինչև 1926թ. Արշակի Ադամյանի հետ, իսկ հետագայում մենակ է ղեկավարել մինչև կյանքի ավարտը` 1928թ.:

Այս նվագախումբը, դուրս գալով ուսանողական շրջանակներից, դարձավ սիմֆոնիկ երաժշտության ակտիվ տարածողը Հայաստանում: Կոնսերվատորիայի նվագախմբի հիման վրա հետագայում կազմակերպվեցին Երևանի օպերային թատրոնի նվագախումբը և Հայաստանում գործող բոլոր սիմֆոնիկ նվագախմբերը:

Ալեքսանդր Սպենդիարյանը կարևորագույն դեր ունեցավ ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի հիմնադրման, դրա գեղարվեստական սկզբունքների մշակման գործում: Նա հարստացրեց հայ երաժշտությունը գեղարվեստական նոր լուծումներով, թեմաներով, ժանրային բազմազանությամբ, արտահայտչամիջոցներով: Նա ազգային սիմֆոնիկ երաժշտության հիմնադիրն է: Սպենդիարյանի “Ղրիմյան էսքիզները” (երկու սյուիտ), “Երևանյան էտյուդները” և մյուս սիմֆոնիկ ստեղծագործությունները հայ դասական երաժշտարվեստի գոհարներն են: Իսկ “Ալմաստ” օպերան հայ դասական առաջին օպերաներից է:

Սուրեն Չարեկյան (1901-1979թթ.)

Դիրիժոր, մանկավարժ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, Ուզբեկստանի վաստակավոր արտիստ, պրոֆեսոր:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1927-1929թթ.:

Ծնվել է Թբիլիսիում, որտեղ և սովորել է կոնսերվատորիայում: Երաժշտական կրթությունն ավարտել է  Լենինգրադի կոնսերվատորիայում (1932թ): 1928թ. սկզբին, տակավին Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի չորրորդ կուրսի ուսանող, հրավիրվել է Հայաստան` ստանձնելու Երևանի կոնսերվատորիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորի պաշտոնը (այդ տարիներին ապագա ՀՊՖՆ-ը գործում էր Երևանի կոնսերվատորիայի նվագախմբի կարգավիճակով): Չարեքյանի գործունեությունը նպաստեց այդ նվագախմբի պրոֆեսիոնալ արագ աճին և նրա նվագացանկի զգալի ընդլայնմանը: Հետագայում Չարեքյանը նույն նվագախմբի հետ աշխատեց արդեն Երևանի օպերային թատրոնի հիմնադրման շրջանից (1932թ.), երբ կոնսեվատորիայի նվագախումբն իր ողջ կազմով ներգրավվեց օպերային թատրոնի աշխատանքում:

1932-1934թթ. և 1944-1979թթ. եղել է Երևանի օպերային թատրոնի դիրիժոր (1957-1964թթ.`գլխավոր դիրիժոր): Այս թատրոնում նա ղեկավարել է Տ.Չուխաջյանի “Լեբլեբիջի”, “Արշակ Երկրորդ”, Լ.Խոջա-Էյնաթյանի “Նամուս”, Գ.Արմենյանի “Խաչատուր Աբովյան” օպերաները, ինչպես նաև եվրոպական դասական օպերաներ:  1934-1936թթ. Չարեկյանը եղել է Թբիլիսիի օպերային թատրոնի գլխավոր դիրիժորը, 1936-1944թթ.` Տաշքենդի օպերային թատրոնի գլխավոր դիրիժորը` նպաստելով ուզբեկական ազգային օպերային երկացանկի կայացմանը: 1927-1929թթ., 1932-1934թթ., 1945-1948թթ., 1954-1979թթ. Չարեկյանը դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում:

Գևորգ Բուդաղյան (1899-1978թթ.)

Դիրիժոր, մանկավարժ, երաժշտահասարակական գործիչ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1929-1932թթ.:

Ծնվել է Բաքվում, մեծացել և ուսում առել Մոսկվայում: 1929թ. ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆ.Կ.Սարաջյանի օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարան): 1922-1929թթ. ղեկավարել է Մոսկվայի հայ մշակույթի տան երաժշտական կոլեկտիվը: 1932-1958թթ. եղել է Երևանի օպերային թատրոնի դիրիժոր: Ղեկավարել է Ա.Սպենդիարյանի “Ալմաստ”,  Հ. Ստեփանյանի “Քաջ Նազար”, Կ.Զաքարյանի “Մարջան”, Ա. Տեր-Ղևոնդյանի “Արևի ցոլքերում”, Ա.Տիգանյանի “Դավիթ Բեկ” օպերաները, ինչպես նաև ռուս և արևմտաեվրոպական դասական երկացանկի գործեր: Ա.Սպենդիարյանի երաժշտության հիման վրա “Խանդութ” բալետի երաժշտական կոմպոզիցիայի հեղինակն է, ինչպես և Ա.Սպենդիարյանի ստեղծագործությունների ակադեմիական (11 հատոր) հրատարակության խմբագիրը: 1929-1978թթ. դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում: 1934-1936թթ. և 1949-1958թթ. եղել է կոնսեվատորիայի պրոռեկտորը:

Գ.Բուդաղյանի ղեկավարման տարիներին ՀՊՖՆ-ը գործում էր դեռևս Երևանի կոնսերվատորիայի նվագախմբի կարգավիճակով` միաժամանակ մշտական սիմֆոնիկ համերգներ տալով և ապահովելով համաշխարհային սիմֆոնիկ երաժշտության մուտքը Հայաստան: Գ.Բուդաղյանը խթանեց նվագախմբի ելույթների հաճախականությունը` խրախուսելով կոնսերվատորիայի երիտասարդ մենակատարների մասնակցությունը սիմֆոնիկ համերգներին: Կոնսերվատորիայի նվագախումբը դարձավ Հայաստանի նորաստեղծ կոմպոզիտորների միության անդամների սիմֆոնիկ գործերի առաջին կատարողը:

Կոնստանդին Սարաջյան (1877-1954թթ.)

Դիրիժոր, մանկավարժ, երաժշտահասարակական գործիչ, Աշխատանքի հերոս, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1941-1945թթ.:

Ծնվել է Դերբենդում (Հյուսիսային Կովկաս): 1898թ. ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆ.Ի.Գրժիմալիի ջութակի դասարանը և պրոֆ.Ս.Տանեևի` երաժշտության տեսության դասարանը:  1905-1906թթ. Լայպցիգում դիրիժորություն է պարապել Ա.Նիկիշի ղեկավարությամբ: Հանդես է եկել Ռուսաստանի քաղաքներում` ղեկավարելով օպերային ներկայացումներ և սիմֆոնիկ համերգներ: Իրեն դրսևորել է որպես նորագույն երաժշտության գիտակ, Մյասկովսկու, Պրոկոֆևի և Շոստակովիչի ստեղծագործությունների լուրջ մեկնաբան: Մոսկվայի կոնսերվատորիայում հիմնադրել է դիրիժորության դասարան (աշակերտների թվում` Գ.Բուդաղյան, Լ.Գինզբուրգ, Մ.Պավերման և ուրիշներ): Հիմնել և ղեկավարել է Մոսկվայի սիրողական սիմֆոնիկ նվագախումբը (1924-1935թթ., որը 1926թ.-ից կոչվեց Սարաջյանի անունով): 1935թ.-ից ապրել է Երևանում` ծավալելով բազմակողմանի գործունեություն: Եղել է Երևանի օպերային թատրոնի գլխավոր դիրիժոր` միաժամանակ ղեկավարելով այդ թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի ինքնուրույն համերգները: 1941թ.-ից նոր կարգավիճակով հանդես եկող` Հայաստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր: Լայնորեն պրոպագանդել է հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները, կազմակերպել է Բեթհովենի սիմֆոնիաների (բացառությամբ 9-րդի) կատարումը: Երևանի կոնսերվատորիայի ռեկտորն էր 1936-1937թթ. և 1940-1954թթ.: Այստեղ դաստիարակել է դիրիժորների նոր սերունդ (Ա.Քաթանյան, Յու.Դավթյան, Հ.Ոսկանյան և ուրիշներ):

Միքայել Մալունցյան (1903-1973)

Դիրիժոր, թավջութակահար, մանկավարժ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, պրոֆեսոր
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1945-1960թթ. և 1966-1967թթ.:

Ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան (պրոֆ.Կ. Մինյարի թավջութակի դասարան) և Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆ.Լ.Գինզբուրգի օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարան):

Երևանի կոնսերվատորիայում 1920-ական թթ.-ին դասավանդել է թավջութակ և կամերային անսամբլ, իսկ Մոսկվայի կոնսերվատորիայում 1934-1945թթ. եղել է օպերային ստուդիայի դիրիժոր: Նրա աշակերտների թվում են եղել անվանի դիրիժորներ Ռաֆայել Մանգասարյանը և Դավիթ Խանջյանը: 1945թ. Երևան վերադառնալուց հետո դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում` ղեկավարելով օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորության դասարան և գլխավորելով նվագախմբային գործիքների ամբիոնը:

Որպես ՀՊՖՆ-ի դիրիժոր 1945թ. վերականգնել է Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին նահանջ ապրած նվագախումբը (հավաքել է նոր կազմ) և նպաստել այդ կոլեկտիվի անհատական ստեղծագործական դեմքի ձևավորմանը: Մ.Մալունցյանն իրականացրել է հայ կոմպոզիտորների բազմաթիվ գործերի պրեմիերաներ: Մեծ էր նրա դերը Հայաստանում եվրոպական դասական երկացանկի տարածման գործում: Մալունցյանը նվագախմբի հարթակը հաճախ է տրամադրել ականավոր դիրիժորներին: Նրա ղեկավարման երկու ժամանակահատվածներում ՀՊՖՆ-ի հետ ելույթներ են ունեցել բազմաթիվ անվանի մենակատարներ: Տեղի են ունեցել ՀՊՖՆ-ի հյուրախաղերը նախկին ԽՍՀՄ հանրապետություններում, Մոսկվայում, Լենինգրադում, Մերձբալթյան հանրապետությունների, Ուկրաինայի և Անդրկովկասի քաղաքներում:

Միքայել Տերյան (1905-1987թթ.)

Դիրիժոր/ալտահար/մանկավարժ
Հայաստանի ժողովրդական արտիստ,  ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր, պրոֆեսոր  ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1965-1966թթ.:

Ծնվել է Մոսկվայում: Իբրև ջութակահար ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆեսորներ Գ.Դուլով և Կ.Մոստրաս): Կոմիտասի անվան քառյակի հիմնադիրներից էր և նրա ալտահարը 1924-1946թթ.: Ելույթներ է ունեցել Դ.Օյստրախի, Լ.Օբորինի և Ս.Կնուշևիցկու հետ տարբեր անսամբլներում: Եղել է Մոսկվայի Մեծ թատրոնի ալտերի խմբի կոնցերտմայստերը:

Մոսկվայի կոնսերվատորիայում գլխավորել է ալտի և կվարտետի դասարանները և եղել է օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորության ամբիոնի վարիչ: 1957-1960թթ. գլխավորել է Մոսկվայի մարզային ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախումբը: 1961-ին հիմնադրել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի ուսանողական կամերային նվագախումբը` հյուրախաղերով հանդես գալով Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում (Հ. Կարայանի անվան միջազգային մրցույթում նվագախմբին շնորհվեց 1-ին մրցանակ):

Օհան Դուրյան (1922-2011թթ.)

Դիրիժոր,  կոմպոզիտոր, ՀՀ Ժողովրդական արտիստ:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1960-1965 և 1973թթ.:

Ծնվել և մեծացել է Երուսաղեմում: 1939-1945թթ. կոմպոզիցիա, դիրիժորություն և երգեհոն է ուսանել տեղի կոնսերվատորիայում: Կրթությունն ավարտել է Եվրոպայում Հ.Շերխենի, Ռ.Դեզորմիերի և Գ. Մարտինոնի ղեկավարությամբ: Ելույթ է ունեցել շուրջ 110 նվագախմբերի հետ: Որոշ ժամանակ աշխատել է Ավինյոնի և Քեյփթաունի օպերային և սիմֆոնիկ նվգախմբերի հետ: 1963-1968թթ. եղել է Լայպցիգի օպերային թատրոնի երաժշտական ղեկավարը և “Gewandhaus” նվագախմբի մշտական հրավրյալ դիրիժորը: Հայաստանում Օ. Դուրյանը տարբեր տարիների գլխավորել է ՀՊՖՆ-ը, ինչպես և իր հիմնած` Հայաստանի հեռուստառադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը: Նա եղել է Երևանի օպերային թատրոնի  գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորը:
Դուրյանը հեղինակ է “Կոմիտաս” երկու սիմֆոնիկ սյուիտների և այլ ստեղծագործությունների:

ՀՊՖՆ-ում աշխատելու տարիներին Օ.Դուրյանն իրագործեց հայ կոմպոզիտորների մի շարք նշանակալի սիմֆոնիաների պրեմիերաներ. Է.Միրզոյանի, Ջ. Տեր-Թադևոսյանի (թիվ 1 և թիվ 2), Կ.Օրբելյանի (թիվ 1), Ա.Աճեմյանի (թիվ 2), Գ.Եղիազարյանի (“Հրազդան”), կատարեց  բազմաթիվ ձայնագրություններ: ՀՊՖՆ-ը ունեցավ հյուրախաղեր նախկին ԽՍՀՄ քաղաքներում: Որպես հրավիրյալ դիրիժոր Դուրյանը ԽՍՀՄ հանրապետություններում մշտապես պրոպագանդել է հայ կոմպոզիտորների գործերը: Նրա ղեկավարության օրոք ՀՊՖՆ-ին շնորհվել է ՀՀ վաստակավոր կոլեկտիվի կոչում:

Ռուբեն Վարդանյան (1936-2008թթ.)

Դիրիժոր
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1967-1970թթ.:

Ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դիրիժորության բաժինը: Աշխատել է որպես Մոկվայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի (գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Կ. Կոնդրաշին) և ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնի (գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Եվ. Սվետլանով) երկրորդ դիրիժոր: Նրա հայրը երաժշտագետ, կլարնետահար և երաժշտական կյանքի կազմակերպիչ Զավեն Վարդանյանն էր, ով մեծ դեր է ունեցել որդու կայացման գործում:

Ռ. Վարդանյանի ղեկավարության օրոք ՀՊՖՆ-ը հյուրախաղերով հանդես է եկել Կիևում, Լենինգրադում, Մերձբալթյան հանրապետությունների և Անդրկովկասի քաղաքներում:

Կատարվել են Ստրավինսկու “Զինվորի պատմությունը” և ժամանակակից կոմպոզիտորների այլ գործեր, ինչպես և հայ կոմպոզիտորների նոր ստեղծագործություններ: Որպես մենակատար հանդես են եկել  Մ.Ռոստրոպովիչը, Դ. Շաֆրանը, Մ.Խոմիցերը, Վ.Տրետյակովը, Օ.Կագանը, Կ.Գեորգյանը, Բ.Դավիդովիչը, Վ. Կրայնևը, Սվ. Նավասարդյանը, Ռ.Ահարոնյանը, Մ.Աբրահամյանը և այլ հայտնի երաժիշտներ:

Ռ.Վարդանյանն աշխատել է որպես Բոլիվիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր և ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնի դիրիժոր: Բազմիցս ելույթներ է ունեցել հանրահայտ նվագախմբերի հետ որպես հրավիրյալ դիրիժոր: 1991թ.-ից մինչ իր վաղաժամ վախճանը Ռուբեն Վարդանյանն աշխատել է ԱՄՆ-ում` որպես Առլինգթոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիիժոր:

Արամ Քաթանյան (1926-1998)

Դիրիժոր, մանկավարժ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ:
ՀՊՖՆ-ի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորն էր 1970-1973թթ.:

1950թ. ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան (պրոֆ.Կոնստանդին Սարաջյանի դասարան): Սվերդլովսկի Ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի դիրիժորն էր: 1958թ.-ից եղել է Երևանի օպերային թատրոնի դիրիժոր, իսկ 1964-1970թթ. և 1974-1982թթ.` նույն թատրոնի գլխավոր դիրիժորը:

Օպերային թատրոնում բեմադրել է Ստրավինսկու “Էդիպ արքա”, Բեռնսթայնի “Վեսթսայդյան պատմություն”, Բելինիի “Նորմա”, Մենոտիի “Հյուպատոս” օպերաները, ինչպես և Ա. Խաչատրյանի “Սպարտակ”,  Է. Հովհաննիսյանի “Հավերժական կուռք”,  Գ. Եղիազարյանի  “Անուրջների լիճ” և “Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ” բալետները, Ա. Հարությունյանի “Սայաթ-Նովա” օպերան և այլ գործեր:

ՀՊՖՆ-ում աշխատելու տարիներին Ա.Քաթանյանը հնչեցրեց Մահլերի թիվ 4 սիմֆոնիան, Բեռլիոզի “Հարոլդը Իտալիայում” սիմֆոնիան, եվրոպական, ռուս և հայ կոմպոզիտորների նոր գործեր: 1970թ. նոյեմբերի 5-ին Արամ Խաչատրյան համերգասրահում առաջին անգամ հնչեց նոր տեղադրված երգեհոնը (կատարվեց Ա. Խաչատրյանի թիվ 3 սիմֆոնիան):

Սպասվող համերգներ

Ակնարկ

  • ԱՄԱԶՈՆ AMAZON REVIEW

    Ամբողջապես Մոցարտի ստեղծագործություններից կազմված այս ձայնասկավառակում ներկայացված են երկու հիասքանչ կոնցերտներ՝ KV 238 and KV 415, ինչպես նաև «Ֆիգարոյի ամուսնություն

Բլոգում վերջին նյութը

  • «Մեծանուն արվեստագետները խոցելի են»
    «Առավոտը» Օհան Դուրյանի 90-ամյա հոբելյանի առիթով նրա տիկնոջից հետաքրքրվել էր (12.20.2012թ.)՝ ինչու պետական որեւէ միջոցառում չկայացավ, դիրիժորի այրին՝ տիկին Ալիսը, ընդամենը պատասխանել էր, որ ամուսնու հոբելյանը նշել են Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Ազգային գրադարանը եւ էլի մի քանի դպրոցնե500

Սպասվող համերգներ

Համերգներ

Դեկտեմբեր 2017
Ե Եր Չ Հ Ու Շ Կ
« Նոյ    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Հովանավորներ

slide
slide
slide
slide
slide
slide

Media

slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide
slide